Beet!

Je scande zojuist een QR-code van een onbekende — en je telefoon bracht je rechtstreeks naar de pagina van een vreemde.

Geen paniek. Dit hoort bij de presentatie.

Deze pagina heeft níéts van je verzameld: geen gegevens, geen locatie, geen wachtwoorden, geen tracking, geen cookies.

Maar een échte oplichter had dat wél geprobeerd.

vis.vanengelen.cloud

Kijk eens goed: dít is het adres waar je terechtkwam. Het is niet de naam van deze locatie — en toch stond je hier zó.

Wat ging hier mis?

Een QR-code laat niet zien waar hij je naartoe stuurt. Een bordje met “scan voor wifi” is een klassieke truc: je scant, en voor je het weet opent je telefoon een pagina die een vreemde heeft gemaakt. Dat heet phishing — oplichters hengelen naar jouw vertrouwen.

Wat had een echte aanvaller kunnen doen?

Een nep-inlogscherm tonen dat lijkt op dat van je e-mail, bank of Google — om je wachtwoord af te pakken.
Je telefoon naar een besmette website sturen.
Je laten betalen voor “wifi” die niet bestaat.

Zo trap je er niet in

Behandel een QR-code als een link van een vreemde. Scan geen codes die zomaar ergens hangen — zeker niet voor “gratis wifi”.
Kijk na het scannen altijd naar het adres bovenaan je scherm. Klopt het niet met waar je bent? Sluit de pagina.
Echte wifi vraagt bijna nooit om je e-mail, Google-account of wachtwoord. Word je dat wél gevraagd? Doe het niet.
Twijfel je? Vraag het even. Een medewerker of de organisator helpt je graag verder.

Niet alles wat je kunt scannen,
kun je vertrouwen.